Dosyć często rozważając sprawy związane z rozwojem zawodowym pojawia się temat priorytetów, a mówiąc ściślej tego co jest ważniejsze – praca czy rodzina. Sądzę, iż nie można tak stawiać pytania, bowiem rozwój człowieka powinien iść w parze z troską o swych najbliższych. To państwo powinno zagwarantować możliwość osiągania sukcesu w pracy łączącego się z sukcesem osobistym.
Dobre rozwiązania na polu ustaw sejmowych przekładają się na korzystne warunki do zdrowego łączenia kariery z rodziną. Mam tu na myśli np. prawo pracy, które powinno gwarantować kobiecie odpowiednio długi urlop macierzyński oraz bezproblemowy, ze strony pracodawcy, powrót do swoich zawodowych obowiązków, po jego wygaśnięciu. W Polsce urlop ten przysługuje kobiecie (pracownicy) w związku z urodzeniem dziecka. 20 tygodni w przypadku urodzenia jednego dziecka przy jednym porodzie, 31 tygodni przy urodzeniu dwojga dzieci przy jednym porodzie, 33 tygodnie przy urodzeniu trojga dzieci przy jednym porodzie. 35 tygodni przy urodzeniu czworga dzieci przy jednym porodzie, oraz 37 tygodni przy urodzeniu pięciorga lub więcej dzieci przy jednym porodzie – zmiana ta obowiązuje od 1 stycznia 2009.
Część tego urlopu może przypadać przed datą porodu (2 tygodnie). Obecnie niewykorzystana część tego urlopu po porodzie, na skutek powrotu pracownicy do pracy, może być udzielona pracownikowi – ojcu wychowującemu dziecko. Urlop na warunkach urlopu macierzyńskiego przysługuje także pracownikowi lub pracownicy, którzy przyjęli dziecko na wychowanie jako rodzina zastępcza lub wystąpili o adopcję. Za czas urlopu macierzyńskiego nie przysługuje wynagrodzenie, lecz zasiłek macierzyński.
Niestety są to rozwiązania, które bardzo często nie są wystarczające ponieważ dość znacznie ograniczają kobiety lub później mężczyzn chociażby pod względem finansowym (zasiłek). Między innymi z tego powodu pary boją się zdecydować na dziecko zanim nie odłożą pewnych sum pieniędzy, by być niezależnymi również na tym etapie swej kariery. Poza tym rekrutacja pracowników w wielu firmach jest przeprowadzana z uwzględnieniem faktu posiadania bądź nieposiadania dzieci.