Każdy system gospodarczy tworzy się z zamiarem jak najlepszego wykorzystania ludzi w zakresie zawodowym i nie tylko. Można jednak śmiało stwierdzić, iż nie da się w pełni wyeliminować bezrobocia, bowiem nie uda się przecież wyeliminować efektu nadmiernej podaży (siły roboczej i wszystkich innych czynników produkcji i dóbr konsumpcyjnych) ani niedopasowania geograficznego i kompetencyjnego siły roboczej do zmieniających się potrzeb zgłaszanych przez rynek. Zmiany w popycie na określone umiejętności i kwalifikacje w określonych miejscach następują szybciej niż mogą im sprostać systemy edukacyjne oraz konkretne jednostki. Jest to cena za rozwój gospodarczy i wolność. A demokratyczne społeczeństwo nie zgodzi się ani na zaniechanie pierwszego, ani na pozbawienie go drugiego. Obie sfery są bardzo ważne jeśli nie najważniejsze w obecnym systemie.
Pamiętać należy, iż najprawdopodobniej każdy znajdzie się w sytuacji, w której stanie się bezrobotnym, niezależnie od wykształcenia, doświadczenia, bowiem taki jest rytm kariery zawodowej. Ważne jest dlatego, by stale być aktywnym na rynku pracy.